پيام [ به ملت ايران به مناسبت اربعين شهداى تبريز ]
زمان : 4 فروردين 1357 / 14 ربيع الثانى 1398
مكان : نجف
مناسبت : اربعين شهداى تبريز
مخاطب : ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم .
14 ربيع الثانى 98
با فرا رسيدن اربعين مقتولين مظلوم تبريز غمهاى ملت غيرتمند تجديد مىشود . ملت مظلوم ايران بايد در هر چند صباحى پرچمهاى سياه افراشته كنند و در سوگ بنشينند براى جوانان عزيز و عزيزان اسلام كه به دست عمال امريكا و به امر شاه در خاك و خون كشيده شدند . و هنوز چشمها گريان و دلها بريان است براى يك قتل عمومى كه دست امريكا و ساير اجانب از آستين شاه بيرون آمده و ملت را به عزاى ديگر مىنشاند . و من نمىدانم دنبال اين اربعين ، قتلهاى ديگرى و جنايات تازهاى است ؛ و ضحاك عصر در خونخوارى تجديد مَطلع مىكند يا مأمور جنايت به صورت ديگر مىشود .
ما از اين جنايات پى در پى و كشتار وحشيانه ناراحت و در عين حال اميد داريم . ناراحتى براى آنكه جوانان رشيد روحانى و دانشگاهى و بازارى و ساير طبقات را كه اميد براى آتيهء كشور هستند از دست دادهايم و مىدهيم ؛ و اميدواريم ؛ چون مىبينيم اين جنايات شاهانه و اين كشتار وحشيانه نتوانست و نمىتواند نهضت اين ملت بيدار بپاخاسته را به سستى گراياند ؛ هر چه جنايت و قتل افزايش يافت ملت در ارادهء آهنين خود قويتر و مستحكم تر شد .
كشتار بىرحمانهء قم ، ايران را به هيجان در آورد و تبريز عزيز را به قيام همگانى مردانه در قبال ظلم و بيدادگرى كشاند ، و كشتار دسته جمعى تبريز ، ملت غيور ايران را چنان