نامه [ به آقاى سيد احمد خمينى ( خانوادگى ) ]
زمان : 30 مرداد 1355 / 24 شعبان 1396
مكان : نجف
موضوع : خانوادگى
مخاطب : خمينى ، سيد احمد
بسمه تعالى
24 شعبان 96
احمد عزيزم
دو مكتوب از شما با هم و اصل ؛ يكى تاريخ 9 شعبان و ديگرى بىتاريخ بود . سلامت و توفيق شما را از خداوند تعالى خواستارم . تلگراف تسليت هم مستقيماً به من دادند ، موجب بسى ناراحتى شد « 1 » . من هم به شما تسليت مىدهم . خداوند ايشان را رحمت كند .
نمىدانم منبر شخص مذكور مشتمل بر چه مطالبى بوده كه موجب ناراحتى آقايان شده است ؛ « 2 » در هر صورت اين امور مىگذرد . كاغذ جوف را كه خط عموى مرحوم است به آقاى آقا منصور « 3 » بدهيد . از سلامت خودتان بيشتر مطّلعم كنيد . محلى كه عمو دفن شدند على بن جعفر « 4 » است يا جاى ديگر ؟ نمىدانم خانم چه وقت خيال مراجعت دارند ؛ آيا با حسين مىآيند يا نه ؟ داداش حالش خوب است و غالباً ناهار و شام با هم هستيم . از خداوند تعالى خوشى و سلامت همه را خواهانم . و السلام عليكم .
پدرت
حضور حضرت آقا « 5 » سلام برسانيد و از سلامت ايشان مطلعم كنيد .
هامش
( 1 ) آقاى سيد احمد خمينى در باره پاورقيهاى اين نامه چنين مرقوم داشتهاند : .
1 - مقصود تلگراف تسليت فوت حضرت آقاى حاج سيد نور الدين هندى ، برادر امام است . من تلگراف را براى برادرم [ آقا مصطفى ] ارسال كردم تا ايشان بتدريج خبر را به امام بگويند اما كاركنان دفتر امام خمينى در نجف مستقيماً آن را به ايشان دادند و از آنجايى كه امام به اخوى مكرمشان خيلى علاقهمند بودند شديداً متأثر شدند .
( 2 ) - احتمالًا آيت اللَّه خزعلى منبر رفته بودند كه موجب ناراحتى مأموران رژيم شاه شده بود .
( 3 ) - فرزند ارشد مرحوم آقاى هندى .
( 4 ) - امام زادهاى در قم .
( 5 ) - آقاى سيد مرتضى پسنديده .