يك تملقى بگويند ، به آنها هم يك تعارفى بدهند ، تا اينكه ثروت آنها را هم ببرند . اين تأسف دارد .
سيادت در وحدت كلمه
تا وحدت كلمه نباشد ، تا رؤساى اسلام ، وحدت كلمه در خودشان ايجاد نكنند ، تا فكر نكنند بر بدبختيهاى ملتهاى اسلام ، بدبختيهاى اسلام ، بدبختيهاى احكام اسلام ، غربت اسلام و قرآن كريم ، سيادت نمىتوانند بكنند . بايد فكر كنند ، عمل كنند ، تا سيادت كنند . و اگر اين مطلب را انجام بدهند ، سيد دنيا خواهند شد . اگر اسلام را آن طورى كه هست به دنيا معرفى كنند و آن طورى كه هست عمل بكنند ، سيادت با شماست ؛ بزرگى با شماست :
لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ .
« 1 »
مسئوليت علماى اسلام
اين راجع به آن دسته كه رؤساى سياسى ما هستند . دستهء ديگر كه علماى اسلام هستند و مراجع عاليمقام هستند ، آنها هم مسئوليتشان خيلى زياد است ؛ خيلى زياد . شايد به يك معنا مسئوليت علماى اسلام از همه كس زيادتر باشد . بر آنهاست كه اسلام را آن طور كه مىدانند معرفى كنند بر دنيا . البته ما وسايل نداريم ؛ اين هم از بىعرضگىِ ماست ؛ ما وسايل نداريم ، همهء وسايل دست ديگران است . مسلمين بِما هُمْ مُسْلِمين ، علما بِما هُمْ عُلَما ، ندارند يك دستگاهى كه اسلام را ابلاغ كنند به دنيا و بگويند اسلام اين است . يك كالاى به اين خوبى ، يك كالاى به اين خوبى دست شما هست و نمىتوانيد عرضه كنيد به عالَم كه ما اين را داريم . آنها انجيل خودشان را كه تويش آن مطالبى است كه ملاحظه فرموديد ، هر كس ديده ، آن انجيل دروغى را ، آن انجيل اصلى كه نيست ، آن انجيل دروغى را آنها به تمام دنيا عرضه داشتهاند و مبلغينشان در همهء دنيا رفته ، و از قرارى كه گفتند همين اخيراً كه اين ممالك اسلامى ، اين ممالكى كه در تحت اسارت بودند ، اينها يكى يكى از اسارت بيرون آمدند ، اصلًا دنبال آن مبلغين پاپ رفتند ، و آنها را به صورت
هامش
( 1 ) - سورهء منافقون ، آيهء 8 : « عزت از آنِ خدا ، رسولِ او و مؤمنين است » .