خوف از وقوع در محرّمات ؛ چنانچه در حديث شريف « تثليث » « 1 » اشاره به آن شده است ؛ و ورع اهل زهد اجتناب از مباحات است براى احتراز از وِزرِ آن ؛ و ورع اهل سلوك ترك نظر به دنياست براى وصول به مقامات ؛ و ورع مجذوبين ترك مقامات است براى وصول به باب اللَّه و شهود جمال اللَّه ؛ و ورع اوليا اجتناب از توجه به غايات است . و از براى هر يك شرحى است كه اشتغال به آن به حال ما مفيد نيست .
و آنچه در اين مقام بايد دانست آن است كه ورع از محارم اللَّه پايهء تمام كمالات معنويه و مقامات اخرويه است ؛ و از براى هيچ كس مقامىحاصل نشود ، مگر به ورع از محارم اللَّه .
و قلبى كه داراى ورع نباشد ، بهطورى زنگار و كدورت او را فرو مىگيرد كه اميد نجات بسا باشد كه از آن منقطع گردد . صفاى نفوس و صقالت آنها به ورع است . و اين منزل براى عامه مهمترين منازل است ، و تحصيل آن از مهمات مسافر طريق آخرت است .
و فضيلت آن به حسب اخبار اهل بيت عصمت - عليهم السلام - بيش از آن است كه در اين اوراق مذكور گردد . و ما به ذكر بعض احاديث در اين باب اكتفا مىكنيم و طالب بيشتر به كتب اخبار رجوع نمايد .
كافى بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قَالَ : «
أوصيك بتقوى الله ، والورع ، و الاجتهاد . و اعلم أنه لا ينفع اجتهاد لا ورع فيه » « 2 » .
فرمود حضرت صادق - عليه السلام - به راوى : « وصيت مىكنم تو را به پرهيزگارى ، و ورع ، و جدّيت در عبادت . و بدانكه جديت در عبادت فايده ندارد در صورتى كه ورع در آن نباشد » .
و به اين مضمون باز روايت است « 3 » . و اين دليل بر آن است كه عبادات بدون ورع از
هامش
( 1 ) - ر . ك : صفحه 446 .
( 2 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 78 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الورع » ، حديث 11 ؛ وسائل الشيعة ، ج 15 ، ص 243 ، « كتاب الجهاد » ، « أبواب جهاد النفس و ما يناسبه » ، باب 21 ، حديث 2 .
( 3 ) - وسائل الشيعة ، ج 15 ، ص 243 ، « كتاب الجهاد » ، « أبواب جهاد النفس و ما يناسبه » ، احاديث باب 21 . 0