درگاهِ جمال
هر كُجا پا بنهى حُسن وى آنجا پيداست * هر كُجا سر بنهى سجدهگه آن زيبا است
همه سرگشتهء آن زلف چليپاى ويند * در غم هجر رُخش اين همه شور و غوغا است
جُمله خوبان بَرِ حُسن تو سجود آوردند * اين چه رنجى است كه گنجينهء پير و بُرنا است
عاشقان صدرنشينان جهان قُدسند * سرفراز آنكه بدرگاه جمال تو گدا است
فارغ از ما و منست آنكه بكوى تو خزيد * غافل از هر دوجهان كى به هواى من و ما است ؟ !
بركن اين خِرقهء آلوده و اين بُت بشكن ! * به در عشق فرود آى كه آن قبلهنما است