تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان امام ( فارسى ) — صفحة 386

مساهمون:

ص٣٨٦
قافيه : ( ياوه ) سرايى ، ( خويش ) ستايى . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ى » اوّل ، حرف روىّ - « ى » دوم ، حرف وصل رديف : بس كن هنر شعرى و بلاغى : تضادّ ( مطابقه ) ، مراعات نظير

* راز مستى

بگشاى در كه يار ز خُم نوش جان كند * راز درونِ خويش ز مستى عيان كند
مضارع مثمّن اخرب مكفوف محذوف مفعول / فاعلات / مفاعيل / فاعلن
- - U / - U - U / U - - U / - U -
غزل / 7 بيت / عراقى جمادى الثّانى 1409 / بهمن 1367 قافيه : جان ، عيان . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ن » ، حرف روىّ رديف : كند هنر شعرى و بلاغى : مراعات نظير ، تضادّ ( مطابقه ) ، جناس

* راز نهان

داستان غم من ، راز نهانى باشد * آن شناسد كه ز خود يكسره فانى باشد
رمل مثمّن مخبون محذوف فاعلاتن / فعلاتن / فعلاتن / فعلن
- U - - / UU - - / UU - - / UU -
غزل / 7 بيت / عراقى از سروده‌هاى حضرت امام ( س ) پس از پيروزى انقلاب اسلامى قافيه : نهانى ، فانى . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ن » ، حرف روىّ - « ى » ، حرف وصل رديف : باشد هنر شعرى و بلاغى : تضادّ ( مطابقه ) ، جناس ناقص ، مراعات نظير

* راه

فصلى بگشا كه وصف رويت باشد * آغازگر طرّهء مويت باشد
هزج مثمّن اخرب مقبوض ابتر مفعول / مفاعلن / مفاعيلن / فع
- - U / U - U - / U - - - / -
رباعى / 2 بيت / عراقى 12 جمادى الثّانى 1405 / 14 اسفند 1363 قافيه : رويت ، مويت . . . - « و » ، ردف اصلى - « ى » ، حرف روىّ - « ت » ، حرف وصل