ياد
از دست فراقت بر كى داد برم * فريادرس ! از تو به كه فرياد برم
طوفان غمت رشتهء هستى بگسيخت * ياد تو شود ، ياد خود از ياد برم
از دست تو . . .
از دست تو در پيش كه فرياد برم * از دادستان همچو تويى داد برم
گر لُطف كُنى نوازيم با نظرى * صاحبنظران را همه از ياد برم