دام دل
افتاده به دام شمع ، پروانهء دل * حاشا كه رها كند غمش خانهء دل
مطرود شود ز جرگهء درويشان * ديوانه وشى كه نيست ديوانهء دل
رسواى تو
پروانه شمع رُخ زيباى توام * دلباختهء قامت رعناى توام
آشفتهام از فراقت اى دلبر حُسن * برگير حجاب من كه رُسواى توام