آن و به روى صاحبش زده شود . » « 79 » و از حضرت باقر العلوم عليه السلام روايت شده كه « همانا بالا مىرود از نماز بنده از براى او نصف يا ثلث يا ربع يا خمسش ، پس ، بالا نمىرود براى او مگر آنچه را اقبال به قلب نموده است بر آن . و ما مأمور شديم به نافله تا تتميم شود نقص فرائض به آن . » « 80 » و از جناب صادق مروى است كه فرمود : « وقتى احرام بستى در نماز ، اقبال كن بر آن ، زيرا كه وقتى اقبال نمودى خداوند به تو اقبال فرمايد و اگر اعراض نمايى خداوند از تو اعراض كند . پس گاهى بالا نمىرود از نماز مگر ثلث يا ربع يا سدس آن به آن قدر كه نمازگزار اقبال به نماز نموده و خداوند عطا نمىفرمايد به غافل چيزى . » « 81 » و از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت است كه به ابى ذر فرمودند :
« دو ركعت متوسّط با فكر بهتر است از ايستادن يك شب در صورتى كه قلب غافل باشد . » « 82 » احاديث در اين باب بسيار است و براى اصحاب اعتبار و قلوب بيدار اين قدر كفايت كند .
فصل دهم در دعوت به تحصيل حضور قلب
اكنون كه فضيلت و خواصّ حضور قلب را عقلا و نقلا دانستى و ضررهاى ترك آن را فهميدى ، علم تنها كفايت نكند بلكه حجّت را تمامتر نمايد ، دامن همّت به كمر زن و آنچه را دانستى در صدد تحصيل آن باش و
هامش
( 79 ) - منبع پيشين ، حديث 1 .
( 80 ) - علل الشّرائع ، ج 2 ، ص 327 ، باب 24 ، حديث 2 .
( 81 ) - مستدرك الوسائل ، « كتاب الصّلاة » ، « ابواب افعال الصّلاة » ، باب 3 ، حديث 7 .
( 82 ) - پاورقى 57 .