است بايد احتراز كند ، زيرا قلب ما بسيار ضعيف و سخت بىثبات است ، به مجرّد فىالجمله امتياز و تعيّنى مىلغزد و از اعتدال منحرف مىشود . چه بسا باشد انسان بىچارهء ضعيفى كه از تمام مراحل شرف و انسانيّت و عزّت نفس و كمال آدميّت عارى و برى است به واسطهء دو سه زرع پارچهء ابريشمى و يا پشمى كه در برش و دوخت آن تقليد از اجانب كرده يا آن كه با چندين ننگ و شرففروشى آن را تحصيل نموده بر بندگان خدا به نظر حقارت و كبر و ناز نگاه و هيچ موجودى را به چيزى نشمرد ، و اين نيست جز از كمال ضعف نفس و كوچكى ظرفيّت كه فضلات كرم و لباس گوسفند را مايهء اعتبار و شرف خود پندارد .
اى بيچاره انسان ، چقدر مخلوق ضعيف بىمايهاى هستى ، تو بايد فخر عالم امكان و خلاصهء كون و مكان باشى ، تو آدمزادهاى ، بايد معلّم اسماء و صفات باشى ، تو خليفهزادهاى ، بايد از آيات با هرات باشى - « تو راز كنگرهء عرش مىزنند صفير » . « 136 » بدبخت ناخلف ، يك مشت فضلات و ملبوسات حيوانات بيچاره را غصب نمودى و با آن افتخارفروشى مىكنى ، اين افتخار از كرم ابريشم و گوسفند و شتر و سنجاب و روباه است ، چرا با لباس ديگران فخريّه مىكنى و با افتخار ديگران ناز و تكبّر مىنمائى .
بالجمله ، همانطور كه مادّه و جنس لباس و پرقيمت و پرزينت بودن آن را در نفوس تأثير است ، از اين جهت حضرت امير فرموده - چنانچه قطب راوندى عليه الرّحمة روايت كرده - : « كسى كه لباس عالى بپوشد لا بد است از تكبّر و لا بدّ است براى متكبّر آتش . » « 137 » در هيئت و طرز برش و دوخت آن آثارى است ، كه گاه شود كه انسان به واسطهء آن كه لباس خود را شبيه به اجانب نموده ، عصبيّت جاهلانه پيدا كند نسبت به آنها و از دوستان خدا و رسول منضجر و متنفّر گردد و دشمنان آنها محبوب او گردد . و از اين جهت
هامش
( 136 ) - « ترا ز كنگرهء عرش مىزنند صفير - ندانمت كه در اين دامگه چه افتادست » . - حافظ
( 137 ) - مستدرك الوسائل ، « كتاب الصّلاة » ، « ابواب احكام الملابس » ، باب 16 ، حديث 5 . به نقل از لبّ اللّباب قطب راوندى .