مكّه برود ، چنانچه تا روز سيزدهم متوجّه شود بايد برگردد و انجام دهد ، و در صورتى كه خودش نتواند ، بايد نايب بگيرد ، و اگر بعد از روز سيزدهم متوجّه شود ، يا عمداً آن را به تأخير اندازد ، بايد خودش يا نائبش در سال بعد در همان ايّام قضا نمايد ، و حجّش صحيح است .
مسألهء 1254 - اگر رمى جمرات را فراموش كند ، و زمانى يادش بيايد كه از مكّه خارج شده ، واجب است خودش در سال بعد قضاى آن را بجا آورد ، و در صورت عدم امكان ، كسى براى او نيابت كند .
مسألهء 1255 - حكم كسى كه رمى بعضى از جمرات را فراموش كند ( نه تمام آنها را ) همانند كسى است كه تمام آنها را فراموش كرده ، كه در مسائل بالا روشن شد ؛ بلكه كسى كه كمتر از هفت سنگ در تمام جمرات يا بعضى از آنها انداخته ، همين حكم را دارد ؛ ( بنابر احتياط واجب ) .
مسألهء 1256 - اشخاصى كه معذور از انداختن سنگ هستند ، مانند بيماران ، اطفال ، معلولينى كه قادر بر رمى نيستند ، افراد بيهوش ، كسانى كه از شدّت ضعف توانايى بر رمى ندارند ، و مانند آنها ، بايد نايب بگيرند ، و اگر از نايب گرفتن هم عاجز باشند ، مثل اطفال و افراد بيهوش ، ولىّ آنها يا شخص ديگرى ، به نيابت از آنها رمى جمرات مىكند ، و در سال بعد نايب مىگيرند .
مسألهء 1257 - هرگاه پس از انجام رمى توسّط نائب ، عذر بر طرف شود و وقت باقى باشد ، احتياط آن است كه خودش دوباره انجام دهد .
مسألهء 1258 - چنانچه بيمار مأيوس از بهبودى خود باشد ، يا معذور نااميد از بر طرف شدن عذر گردد ، واجب است نايب بگيرد ، و اگر مأيوس نيست احتياطاً صبر كند .
مسألهء 1259 - اگر شخصى معذور از رمى باشد ، و اطرافيان او مأيوس از بر طرف شدن عذرش باشند ، بايد با اجازهء او برايش نايب بگيرند ، و بدون اذن كافى نيست .
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 354
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٥٤