مسألهء 1214 - هرگاه كسى از روى اضطرار و ناچارى از بيتوتهء در منى خوددارى كند گناهى بر او نيست و كفّاره هم ندارد ، و حجّش نيز صحيح است .
مسألهء 1215 - چند طايفه از بيتوته در منى معاف هستند :
1 - پير مردان ، پيرزنان ، بيماران و پرستارانشان ، كه ماندن در منى براى آنها مشقّت شديد دارد .
2 - مسؤولان و خدمهء كاروانها ، در صورتى كه ناچار باشند براى حلّ مشكلات زوّار به مكّه بيايند .
3 - كسانى كه از ازدحام جمعيّت هنگام بازگشت عمومى خوف ضرر يا خطر دارند .
4 - كسانى كه در مكّه در تمام شب مشغول انجام اعمال طواف يا عبادت ديگرى باشند ، و جز براى ضروريّات خود كار ديگرى انجام ندهند ، ولى در غير مكّه كافى نيست .
5 - كسانى كه براى انجام مناسك به مكّه آمده ، و قبل از طلوع فجر به منى بازگردند .
6 - كسانى كه مىترسند اگر در منى بمانند اموال قابل توجّه آنها در مكّه از بين برود .
مسألهء 1216 - بيتوته كردن در دامنهء كوههاى اطراف منى - به خصوص در موقع ازدحام - مانعى ندارد .
بيتوتهء شب سيزدهم
مسألهء 1217 - سه طايفه بايد شب سيزدهم را نيز در منى بمانند ، و در روز سيزدهم جمرات سه گانه را ( بنابر احتياط واجب ) رمى كنند :