قطع كردن سعى
مسألهء 845 - هرگاه مشغول سعى صفا و مروه است و مقدارى از آن را انجام داده - خواه كم باشد يا زياد - و وقت نماز فرا رسد ، سعى را قطع مىكند ، و نماز را بجا آورده ، سپس باقيماندهء سعى را انجام مىدهد .
مسألهء 846 - هرگاه حاجت ضرورى براى او ، يا يكى از برادران و خواهران دينى پيدا شود ، مىتواند سعى را قطع كرده و به دنبال آن برود ، و پس از بازگشت از همان جا كه رها كرده ادامه مىدهد ، و سعى او صحيح است . همچنين كسى كه خسته شده مىتواند براى استراحت در وسط سعى بنشيند ، و بعد برخيزد و ادامه دهد ؛ خواه در صفا باشد ، يا در مروه ، يا در ميان آن دو ، ولى بهتر است كه بدون خستگى ننشيند ، و استراحت نكند .
مسألهء 847 - هرگاه مشغول سعى باشد و يادش بيايد كه نماز طواف را بجا نياورده ، بر مىگردد و نماز طواف را نزد مقام ابراهيم مىخواند ، سپس سعى را از همان جا كه رها كرده ادامه مىدهد .
مسألهء 848 - احتياط آن است كه در غير مواردى كه در بالا گفته شد موالات را در سعى مراعات كند ؛ يعنى هفت دور را بدون فاصلهء زيادى پشت سر هم بجا آورد .
شكّ در سعى
مسألهء 849 - هرگاه بعد از اتمام سعى و انجام تقصير شك كند آيا هفت دور را صحيح بجا آورده ، يا نه ؟ يا ساير شرايط موجود بوده ، يا نه ؟ اعتنا نمىكند ، ولى اگر قبل از تقصير شك كند كه ناقص بجا آورده يا كامل ، بايد سعى را از اوّل اعاده كند ؛ امّا اگر مىداند هفت دورِ كامل را بجا آورده و شك در بيشتر دارد ، سعى او صحيح است و اعتنا نمىكند .