در صف مبارزان ، شيعيان پيشرو هستند و همه آنها را به ايثار و صلابت و فداكارى مىشناسند . شيعيان بايد در تمام دنيا نه تنها در مبارزه و جهاد بلكه در تمام جهات قدوه و اسوه باشند .
« ورع » مرتبهاى بالاتر از تقواست ، بعضى از بزرگان ورع را به چهار مرحله تقسيم كردهاند :
مرحلهء اوّل : ورع تائبين
اين مرحله پايينترين مرتبه و مساوى با عدالت است و انسان را از فسق نجات مىدهد ، يعنى از گناه توبه كرده و در صف عادلان در مىآيد .
مرحلهء دوم : ورع صالحين
در اين مرحله انسان بايد از شبهات هم پرهيز كند ، يعنى از چيزهايى كه در ظاهر حلال ولى شبهناك است ، اجتناب كند .
مرحلهء سوم : ورع متّقين
در اين مرحله از گناه و شبهات اجتناب مىكند ، علاوه بر اين از حلالى هم كه ممكن است او را به حرام بكشاند ، اجتناب مىكند ، مثلًا كم سخن مىگويد زيرا مىترسد اگر زياد حرف بزند در لابهلاى آن غيبتى انجام دهد كه اين مرحله در واقع همان عنوان « أُتْرُكْ مَا لَابَأْسَ
مشكات هدايت ( فارسى ) — صفحة 33
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣