شرح حديث :
از اين روايت استفاده مىشود كه در قيامت دو گروه شفاعت مىكنند ، گروه اوّل معصومين عليهم السلام و گروه دوّم دوستان با ايمان هستند كه وقتى به آنها گفته مىشود كه داخل بهشت شويد مىگويند داخل نمىشويم تا دوستمان بيايد . خطاب مىشود كه دوست تو گناهكار است ، دوست با ايمان مىگويد : خدايا تو غفّار هستى او را ببخش كه در اين موقع دوست او به إذن خدا بخشيده مىشود .
اسلام دين دوستى و محبّت است بلكه بالاتر از دوستى است ، چون ما مسلمانان را برادر خطاب مىكنيم . نزديكترين رابطهء دو انسان با يكديگر بر اساس مساوات ، اخوّت است ، البتّه رابطهء پدر و مادر با فرزند هم نزديك است ولى آنها در يك رتبه نيستند . پس اسلام دين برادرى ، برابرى ، دوستى و محبّت است .
در همين باب حديثى از لقمان حكيم نقل شده كه لقمان به پسرش خطاب مىكند :
« اتَّخِذْ ألْفَ صَدِيقٍ وَ ألْفٌ قَلِيلٌ وَ لَاتَتَّخِذْ عَدُوّاً وَاحِداً وَالْوَاحِدُ كَثِيرٌ ؛
هزار دوست انتخاب كن و هزار تا هم كم است و براى خود يك دشمن هم درست نكن كه يك دشمن هم زياد است » .
در مسائل مربوط به دوستى آفات زيادى وجود دارد . گاهى يك دوست خوب انسان را بهشتى و يك دوست ناصالح انسان را جهنّمى مىكند . اكثر جوانانى كه معتاد مىشوند به سبب دوستان ناسالم است .
مشكات هدايت ( فارسى ) — صفحة 225
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢٥