نيكوكار است ولى در فضاى برنامههاى اسلامى معناى خاصّى دارد .
مطابق اين حديث ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد : حضرت يوسف به سه جهت از محسنين شناخته مىشود :
1 - جا دادن به تازه واردين
حضرت يوسف وقتى در مجالس مىنشست ، براى تازه واردين جا درست مىكرد تا مبادا در به دو ورود به مجلس به جهت نبود جا خجالت بكشند و سر در گم شوند . اين كار ، به ظاهر كوچك ولى پر معنا و از دو جهت قابل توجّه است :
الف ) اين عمل نشان مىدهد كسى كه به اين جزئيّات دقّت مىكند ، شخصى امين و حق شناس است .
ب ) معنى وسيعترى هم دارد به اين بيان كه در جامعه افراد زيادى زندگى مىكنند و نسلهاى جديد مىآيند كه به شغل و كسب در آمد براى زندگى نياز دارند ؛ بعضى از افراد در جامعه چندين كار را قبضه كرده و باعث مىشوند تا ديگران بيكار بمانند ولى كسى كه در جامعه فراخ نشسته و چندين كار را قبضه كرده ، مىتواند خودش را جمع و جور كند و جايى هم به ديگران بدهد و فقط به فكر اين كه گليم خود را از آب بيرون بكشد ، نباشد ، بلكه به ديگران كار و زندگى و اميد دهد ، پس همان گونه كه در نشستن در مجلس خود را جمع و جور مىكند و به ديگران جا مىدهد در مورد كار هم مىتواند چنين كند .
مشكات هدايت ( فارسى ) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢١