23 : معاملهء خداوند با گنهكاران
حضرت على عليه السلام مىفرمايند :
« يَابْنَ آدَمَ ، إذا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبحَانَهُ يُتابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ وَأَنْتَ تَعْصِيهِ فَاحْذَرْهُ
؛ اى فرزند آدم ، هنگامى كه ببينى پروردگارت پى در پى نعمتهايى را بر تو مىفرستد در حالى كه تو معصيت او را مىكنى بترس ( كه مجازات سنگينى در انتظار توست ) » . « 1 »
در مقابل معاصى و گناهانى كه بندگان انجام مىدهند ، خداوند با انسان سه نوع معامله مىكند :
1 . گاهى فوراً او را مجازات مىكند كه اين يك نوع محبّت نسبت به بنده است كه او را بيدار مىكند ؛ بسيارى از بلاها كفّارهء معصيت است .
2 . گاهى خداوند مهلت مىدهد تا از اين مهلت استفاده كند و برگردد و توبه كند .
3 . خداوند در مقابل معصيت بندهاش به او نعمت مىدهد چون قبلًا هشدار داده ولى اثر نكرد . و مستحق مجازات است ؛ امّا خداوند به او نعمت مىدهد و اين نعمت دادن به دو علت است ، يكى اينكه غافل و مغرور بشود و بيشتر گناه
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، حكمت 25