پرتوى از خلق و خوى پيامبر صلى الله عليه و آله در خشش داشته باشد .
روايات دربارهء حسن خلق فراوان است كه به چند روايت اشاره مىكنيم :
1 . رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند :
« إنَّما المُؤْمِنُ لَيَدْرِكُ بِحُسْنِ خُلُقِه دَرَجَةَ قائِمِ اللَّيْلِ وَصايِمِ النَّهارِ
؛ مؤمن با حسن خلق خود به درجه كسى مىرسد كه شبها به عبادت مىايستد و روزها روزهدار است » . « 1 »
2 . و از آن حضرت روايت شده است :
« مَا مِنْ شَيءٍ أثْقَلُ في المِيْزانِ مِنْ خُلُقٍ حَسَنٍ
؛ چيزى در ميزان عمل در روز قيامت سنگينتر از خلق نيكو نيست » . « 2 »
3 . و همچنين فرمودهاند :
« أكْثَرُ مَا يُدْخِلُ النّاسَ الجَنَّةَ تَقْوى اللَّهِ وَحُسْنُ الخُلُقِ
؛ بيشترين چيزى كه مردم را وارد بهشت مىكند تقوا و حسن خلق است » . « 3 »
4 . امام رضا عليه السلام مىفرمايند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند :
« عَلَيْكُمْ بِحُسْنِ الخُلُقِ ، فَإنَّ حُسْنَ الخُلُقِ في الجَنَّةِ لا مَحَالَةَ ، وَايّاكُمْ وَسُوءَ الخُلُقِ فَانَّ سُوءَ الخُلُقِ فِى النّارِ لا مَحَالَةِ
؛ بر شما لازم است به سراغ حسن خلق برويد ، زيرا حسن خلق سرانجام در بهشت است و از سوء خلق بپرهيزيد كه سوء خلق سرانجام در آتش است » . « 4 »
خوشرويى مبدأ بسيارى از آشنايىهاست و اگر اين خوشرويى با نيت پاك الهى انجام گيرد علاوه بر اينكه كليد محبّت و دوستى را به دست او دادهايد « حسنه » و « عبادت » نيز به حساب مىآيد . چرا كه امام باقر عليه السلام فرمود :
« تَبَسُّمُ الرَّجُلِ في وَجْهِ أخيهِ حَسَنَةٌ
؛ لبخند انسان به چهرهء برادر دينىاش حسنه است » . « 5 »
از امام صادق عليه السلام پرسيدند :
« ما حَدُّ حُسْنِ الخُلْقِ ؟ قال : تُليِنُ جانِبَكَ وتُطَيِّبُ كلَامَكَ وتَلْقى أخاكَ بِبِشْرٍ حَسَنٍ ؛
حدّ و مرز اخلاق نيك چيست ؟ فرمود : آن است
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 10 ، ص 333
( 2 ) . همان مدرك
( 3 ) . سفينة البحار ، مادّهء « خلق »
( 4 ) . مجمع البيان ، ج 10 ، ص 108
( 5 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 188 ، عربى