روزانه و شبانه و بر شيطان پيروز شدن ، اين پيروزى را جشن مىگيرند ؛ جشن اطاعت فرمان حق .
در عيد قربان كه دومين عيد اسلامى است بعد از انجام فريضهء حج توسط زوار خانهء خدا و به پايان رساندن قسمت عمدهء اين فريضه ، حاجيانى كه در مِنا هستند عيد مىگيرند و ساير مسلمانان نيز با آنها همصدا مىشوند و آن را روز عيد اعلام مىكنند كه آن هم عيد اطاعت است .
از اينجا روشن مىشود ، اينكه امام عليه السلام مىفرمايد : روز عيد فطر عيد براى كسانى است كه روزه و طاعات آنها قبول شده ، يك واقعيت است . كسانى كه خداىنكرده اصلًا روزه نگرفتهاند و يا روزههاى آنها آلوده به گناهان و نافرمانىها بوده و به همين دليل مقبول درگاه حق واقع نشده نمىتوانند شاد و خوشحال باشند ؛ شادى از آن كسانى است كه طاعاتشان مقبول درگاه حق شده است .
بر اساس اين منطق هر روزى كه انسان در آن گناه نكند و از صبحگاهان تا آخر شب از معصيت پروردگار بپرهيزد آن روز ، روز عيد او محسوب مىشود و به اين بيان ، ما مىتوانيم تمام ايام سال را ايام عيد خود قرار دهيم .
البته در اسلام اعياد ديگرى وجود دارد كه مربوط به حوادث بسيار مهم است ازجمله عيد غدير كه همان عيد ولايت و منصوب شدن اميرمؤمنان عليه السلام به خلافت و جانشينى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است و عيداللَّه الاكبر ناميده شده است .
ميلادهاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام نيز هركدام عيد محسوب مىشود چون يادآور واقعهء مهمى است و آن بهرهمند شدن از يك پيشواى بزرگ الهى است .
شاعر عرب مىگويد :
قالوا أتى العِيدُ و الأيّامُ مُشرِقَةٌ * وأنتَ تَبكى وكُلُّ النّاسِ مَسرورُ
فَقلتُ إنّ وَصْلَ الأحبابِ كانَ لنا * عِيداً وإلّا فهذا اليومُ عاشورُ