381 الْكَلَامُ فِي وَثَاقِكَ مَا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ ؛ فَإِذَا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ وَثَاقِهِ ، فَاخْزُنْ لِسَانَكَ كَمَا تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَكَ : فَرُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً وَجَلَبَتْ نِقْمَةً .
امام عليه السلام فرمود :
سخن را تا نگفتهاى اسير توست اما همين كه گفتى تو اسير او خواهى بود . زبانت را همچون طلا و نقرهات حفظ كن . اى بسا گفتن يك كلمه نعمت بزرگى را از انسان سلب كرده يا بلا و مصيبتى را فراهم ساخته است . « 1 »
پاورقی
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
تنها منبعى كه مرحوم خطيب قبل از نهجالبلاغه براى اين كلام شريف نقل كرده است كتاب من لا يحضر مرحوم صدوق است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 289 ) .
اضافه مىكنيم كه مرحوم صدوق آن را در من لا يحضر در ذيل كلام حكمتآميز گذشته در وصاياى على عليه السلام به محمّد بن حنفيه نقل كرده است .