شرح و تفسير شديدترين گناه
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهء مهمى در ارتباط با گناهان اشاره كرده مىفرمايد : « شديدترين گناهان گناهى است كه صاحبش آن را كوچك بشمرد » ؛
( أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ )
. دليل آن روشن است . كسى كه گناهى را كوچك مىشمرد به آسانى به آن گرفتار مىشود و گاه آن را آنقدر تكرار مىكند كه به صورت ملكهء او درمىآيد و غرق در آن مىشود و سرانجام به عذاب الهى در دنيا و آخرت گرفتار خواهد شد .
اضافه بر اين ، از يك نظر هيچ گناهى كوچك نيست ، زيرا گناهكار فرمان خدا را مىشكند و عصيان پروردگار هرچه باشد بزرگ و مهم است .
به عكس هرگاه انسان براى گناهى اهميت قائل باشد از آن فاصله مىگيرد و خود را حفظ مىكند و كمتر آلودهء آن مىشود ؛ يعنى ابهت گناه ، سدى در برابر آلودگى به آن است .
اين درست به آن مىماند كه انسان بگويد : « فلان دشمن من حقير است ، من اعتنايى به او ندارم ، من بايد از فلان دشمن ديگر خود را حفظ كنم » و چه بسا اين تصور سبب مىشود كه آن دشمن حقير ، ضربهء كارى به او وارد كند در حالى كه هيچگونه آمادگى براى دفاع در مقابل او ندارد ؛ ولى هرگاه در برابر دشمنى قرار