شرح و تفسير اينگونه گريهها روحيهها را تضعيف مىكند
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكتهء مختلف و جداگانه اشاره فرموده است : نخست هنگامى كه از صفين باز مىگشت وارد كوفه شد هنگام عبور از محلهء قبيلهء شباميان مشاهده كرد كه زنان بر كشتگانشان در صفين با صداى بلند گريه مىكنند . در اين هنگام حرب بن شرحبيل شبامى كه از شخصيتهاى آن قبيله بود خدمت آن حضرت رسيد . امام عليه السلام ( به عنوان اعتراض ) به او فرمود : « آيا زنان شما آنگونه كه مىشنوم بر شما چيره شدهاند ؟ آيا آنها را از اين نالههاى بلند نهى نمىكنيد ؟ » ؛
( وَرُوِيَ أَنَّهُ عليه السلام لَمَّا وَرَدَ الْكُوفَةَ قَادِماً مِنْ صِفِّينَ مَرَّ بِالشِّبَامِيِّينَ فَسَمِعَ بُكَاءَ النِّسَاءِ عَلَى قَتْلَى صِفِّينَ وَ خَرَجَ إِلَيْهِ حَرْبُ بْنُ شُرَحْبِيلَ الشِّبَامِيِّ « 1 » وَكَانَ مِنْ وُجُوهِ قَوْمِهِ فَقال عليه السلام له : أَتَغْلِبُكُمْ نِسَاؤُكُمْ عَلَى مَا أَسْمَعُ ؟ إِلَّا
تَنْهُونَهُنَّ عَنْ هذَا الرَّنِينِ )
. البته گريه كردن براى عزيزان از دست رفته در اسلام ممنوع نيست . در روايت معروفى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بر فوت فرزندش ابراهيم گريست « 2 » و بعد از واقعهء احد هنگامى كه از كنار خانهء عمويش حمزه عبور كرد و ديد صداى گريهاى از آنجا بلند نيست اظهار ناراحتى كرد ، ازاينرو زنان مدينه به خانهء حمزه رفتند و در
هامش
( 1 ) . « شِبام » بر وزن « كتاب » نام محلى در شام و نام كوهى در محلهء بنى همدان در يمن و نام شهرى از قبيلهءحمير است . ( در نسخ نهجالبلاغه « شبّام » با باء مشدد بر وزن حمام ذكر شده كه به نظر صحيح نمىرسد )
( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 262