پاورقی
كردهاند كه هرگاه آن كلمات را كنار هم قرار دهيم باور مىكنيم كه هركدام از آنها مصدر مخصوص به خود داشتهاند ؛ از جمله سيد مرتضى رحمه الله در امالى ، ابن ابىالحديد در شرح نهجالبلاغهء خود ، زمخشرى در كشاف ، سبط بن جوزى در تذكرة الخواص ، نويرى در نهاية الإرب و ابن قاسم در روض الاخيار ( با تلخيص ) . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 247 )