عملى نيست مگر اينكه من كسى ( از فرشتگانم ) را مأمور كردهام آن را دريافت دارد ، جز صدقه و كمك به نيازمندان كه من خودم آن را با دست ( قدرت ) مىگيرم ، تا آنجا كه گاه مردى يا زنى يك دانهء خرما يا حتى بخشى از آن را صدقه مىدهد ، من آن را براى او پرورش مىدهم همانگونه كه انسانها فرزند خود را پرورش مىدهند و هنگامى كه روز قيامت در محضر من حاضر مىشود آن صدقه بهاندازهء كوه احد شده است » . « 1 »
* * *
پاورقی
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 93 ، ص 134