شرح و تفسير اينگونه گنهكار را ادب كن
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اشاره به يكى از طرق مؤثر بازدارنده نسبت به بدكاران مىكند و مىفرمايد : « گنهكار را با پاداش دادن به نيكوكار ( تنبيه كن و ) از گناه بازدار » ؛
( ازْجُرِ الْمُسِيءَ بِثَوَابِ الْمُحْسِنِ )
. به يقين براى بازداشتن بدكاران از كار بد راه هاى مختلفى است كه هر كدام از آنها براى بازداشتن گروهى از بدكاران مفيد است : نخست اينكه بدكار را مجازات كنند كه در كتاب حدود و تعزيرات اسلامى احكام گستردهء آن با توجه به سلسله مراتب آمده است و در تمام دنيا اينگونه مجازاتها معمول است كه شامل زندان ، جريمه مالى ، مجازات بدنى و حتى مجازات روحى از طريق سرزنش و اعلام به اجتماع مىشود .
قرآن مجيد نيز درباب قصاص و حد سارق و حد زانى و مجازات قذف اشارات روشنى به اين معنا دارد .
نوع دوم آن است كه براى بازداشتن بدكاران از كار بد به آنها نيكى كند ، همانگونه كه در آيات شريفه از جمله آيهء شريفهء 34 سورهء « فصلت » مىفرمايد :
« ادْفَعْ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِىٌّ حَمِيمٌ » ؛ بدى را با نيكى دفع كن ناگهان ( خواهى ديد ) همان كس كه ميان تو و او دشمنى است گويى دوستى گرم و صميمى است » به اين ترتيب مىتوان گروهى از بدكاران را