وَسُئِلَ عَنِ الْخَيْرِ مَا هُوَ ؟
94 فقال عليه السلام لَيْسَ الْخَيْرُ أَنْ يَكْثُرَ مَالُكَ وَوَلَدُكَ ، وَلَكِنَّ الْخَيْرَ أَنْ يَكْثُرَ عِلْمُكَ . وَأَنْ يَعْظُمَ حِلْمُكَ ، وَأَنْ تُبَاهِيَ النَّاسَ بِعِبَادَةِ رَبِّكَ ؛ فَإِنْ أَحْسَنْتَ حَمِدْتَ اللَّهَ ، وَإِنْ أَسَأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللَّهَ . وَلَا خَيْرَ فِي الدُّنْيَا إِلَّا لِرَجُلَيْنِ : رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ يَتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ ، وَرَجُلٍ يُسَارِعُ فِي الْخَيْرَاتِ .
از آن حضرت پرسيدند : خير و نيكى چيست ؟
امام عليه السلام فرمود :
خير و خوبى در آن نيست كه مالت فراوان و فرزندانت زياد شوند ، خير در اين است كه علمت زيادوحلمت فزون‌گردد و با پرستش پروردگاربه مردم مباهات كنى ، هر گاه كار نيكى از تو صادر شد خدا را سپاس گويى و اگر گناهى سر زد استغفار نمايى ، دنيا فقط براى دوكس خوب است : كسى كه گناهانى كرده ومىخواهد با توبه جبران‌كندوكسىكه با سرعت به‌سراغ كارهاى خير مىرود . « 1 »
پاورقی
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
از كسانى كه پيش از مرحوم سيّد رضى اين گفتار حكمت‌آميز را نقل كرده‌اند ، برقى در كتاب محاسن است و از كسانى كه بعد از سيّد رضى آن را نقل كرده‌اند ، ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء است كه آن را با تفاوت‌هايى نقل كرده كه نشان مىدهد از منبع ديگرى گرفته است و نيز زمخشرى در كتاب ربيع الابرار و فتال در روضة الواعظين و آمدى در غررالحكم را مى توان نام برد . ( مصادر نهج‌البلاغه ، ج 4 ، ص 89 ) .