شرح آيات :
هنگامى كه آمادگى پذيرش از ميان مىرود
[ 36 ] خداوند به همهء بندگانش فهم داده ، همه را گوش داده ولى تنها بعضى از آنها هستند كه با گوش خود مىشنوند ، يعنى از گوش خود سود مىبرند . زيرا مىخواهند كه سود برند و در هنگامى كه آدمى نداى پروردگارش را مىشنود كه او را به خير مىخواند به نداى او پاسخ مىدهد و به هر چه فرمانش داده عمل مىكند . ولى هنگامى كه دل مىميرد و اراده سست مىگردد و آلت شنوايى از كار مىافتد در چنين حالى ديگر اميدى به هدايت او نيست . مگر زمانى كه خداوند بخواهد آن هم با خرق قوانين حاكم بر طبيعت . اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه خداوند اين كار را در همين دنيا خواهد كرد ؟ نه ، هدايت مردم به اين صورت در آخرت است . آن گاه كه همگان را گرد آورد تا به حسابشان برسد و در چنان حالتى هدايت را سودى نيست . إِنَّما يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ هر آينه تنها آنان كه مىشنوند مىپذيرند و مردگان را خدا زنده مىكند و سپس همه به نزد او باز گردانده مىشوند . »