[ 182 ] در مقابل اين گروه جماعت ديگرى هستند كه آيات خدا را - آياتى كه مردم را به حق راه مىنمايند - تكذيب مىكنند . جزاى ايشان اين است كه خرده خرده به گونه‌اى كه خود نمىدانند ، راهى درك اسفل مىگردند . وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ - و آنان را كه آيات ما را دروغ انگاشتند از راهى كه خود نمىدانند به تدريج خوارشان مىسازيم . » « استدراج » كه در متن اين آيه آمده ، اين است كه به طرف مقابل فرصت پيشرفت مىدهند تا ناگهان در دام افتد . بنا بر اين جايز نيست كه انسان از مهلتى كه خدا به او داده و يا نعمتى كه / 503 به او ارزانى داشته يا هر فرصت ديگرى به خواب غفلت رود و به سوى دامى كه براى او نهاده‌اند پيش رود و در دام افتد . [ 183 ] وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ - و به آنها مهلت دهم ، كه تدبير من استوار است . » آرى چون در دام افتادند ديگر فرارشان ميسر نيست زيرا نقشه‌هايى كه خدا مىكشد كامل و عارى از نقص است . / 504