/ 492
انحراف عالم و داستان سگى كه زبان از دهان بيرون آورد
رهنمودهايى از آيات :
دين به منزلهء وسيلهاى است براى برانگيختن عزم و اراده بشر و تكامل او . و اين به هنگامى صورت مىبندد كه انسان عهدى را كه با خداى خود بسته است به پايان برد پس اگر آيات خدا را تكذيب كند و آنها را راهنماى خود قرار ندهد يا چون در معرض فشار مخالفان واقع شد ، از ميدان بگريزد ، در اين حال سر و كارش با شيطان مىافتد و شيطان قلبش را كه از آيات الهى خالى شده است ، سراسر در تسخير خود درمىآورد . چنين انسانى همانند سگى است با تمام خصوصيات خسّت و دنائت آن با اندك چيزى كه به سوى او مىاندازند در برابر دنيا و مردم دنيا دارد دم مىجنباند . اگر هم زمانى از دين و آيات الهى دم زند جز از روى ريا و مردم فريبى نيست .
خداى تعالى اين مثلها را براى مردم مىزند ، شايد تفكر كنند و اين را امرى تقليدى نپندارند يا واژهها و نامهاى بىمعنى ندانند .
/ 493 آنان كه آيات الهى را تكذيب مىكنند نمونهء ناخوشايندى هستند كه بازتابندهء واقعيتى تباهند چرا كه خود با تكذيب آيات الهى به خويش ستم روا مىدارند .
هدايت از سوى خداست و نه آن چيزى كه انسان با انديشهء قاصر خود تصوّر مىكند ، و گمراهى نتيجهء طبيعى انسان است در از دست دادن هدايت الهى ، و آن