[ 94 ] در اين آيات به حكمت رنجها و سختيهايى كه بشر را تحت فشار خود قرار مىدهند و هدف تربيتى آنها آگاه مىشويم . اين هدفها را اگر بشناسيم و به سوى آنها حركت كنيم نه تنها زيانى از آن نمىبينيم بلكه بسا شود كه ما را سودمند افتد . خداى تعالى مىفرمايد : وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنا أَهْلَها بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ - و ما هيچ پيامبرى را به هيچ قريه‌اى نفرستاديم مگر آنكه ساكنانش را به سختى و بيمارى گرفتار كرديم ، باشد كه تضرع كنند . » پس تضرع كردن هدف سختى و بيمارى است در زندگى . به نظر من « بأساء » كه در متن اين آيه آمده ، هر گونه بدى است كه عامل آن خود انسان باشد ، چون جنگها و فقر ناشى از وضع بد اجتماعى و ستم و ترور . در حالى كه « ضرّاء » به معنى زيانى است كه بشر را از طبيعت مىرسد چون بيماريها و امثال آن .