[ 17 ] تو خود را دوست مىدارى و در پى مأمنى هستى كه تو را از همگنان در امان دارد در پى منبعى هستى كه تو را خير خويش ارزانى دارد . / 33 پس بدان كه خداست آن كه خير و شر را براى تو مقدّر مىكند و اگر خدا براى تو چيزى مقدر كند هيچ كس را ياراى آن نيست كه تقدير خداوند را ديگرگون سازد . وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ اگر خدا به تو محنتى برساند ، هيچ كس جز او دفعش نتواند كرد . » چون تو را بيماريى رسد و شدت يابد آن سان كه پندارى كه هرگز دست از گريبانت نخواهد برداشت ، در اين هنگام ضميرت بيدار مىشود و به خدايى كه مىتواند هر بيمارى را از تو دور سازد ، روى مىآورد در حالى كه پيش از اين از پروردگارت غافل بوده‌اى . وَ إِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و اگر به تو خيرى برساند ، بر هر كارى تواناست . » هنگامى كه تو لذت خيرى را كه بدون كوشش زياد به تو رسيده است احساس مىكنى نبايد هوس طغيان در سر بپرورى . زيرا خداوندى كه براى تو خيرى را مقدّر ساخته مىتواند آن را از تو بستاند . هم چنان كه مىتواند بر خير تو بيفزايد يا آن را به پايانى دردناك سوق دهد .