معناى واژهها
33 [ البغى ] : دست اندازى بر مردم كه رياست طلبى با زور و بدور از حق موجبات يكپارچگى آن را فراهم مىآورد .
/ 300
قانونگذارى خدايى ، تكامل است و واقعيت
رهنمودهايى از آيات :
در آيات پيشين ، قرآن ما را فرمان مىداد كه در دين براى خداوند اخلاص ورزيم . معنىاش آن بود كه بشر خدا را وجههء خود قرار دهد و در همهء مراحل زندگى روى به سوى او كند و برنامههاى خدايى در تمام ابعاد زندگىاش بر هر برنامهء ديگرى برترى داشته باشد . در اين آيات سخن از پوشيدن لباس است يا برگرفتن زينتها به هنگام رفتن به مساجد اگر مسجد رمز عبادت است ، زينت رمز زندگى است . همانطور كه در آنجا كه از پرهيزگارى سخن مىگويد ما را به خوردن و آشاميدن فرمان مىدهد . يعنى خوردن و آشاميدن با تقوى و پرهيزگارى منافاتى ندارد . آن گاه مىپرسد كه چه كسى زينتهاى خدا را و غذاهاى خوش طعم را كه او روزى داده - و در روز قيامت خاص مؤمنان است - حرام كرده است ؟ ولى پس از بيان اين موضوع از برخى كارها چون فحشاء و ارتكاب گناهان نهى مىنمايد تا رفتار شخصى ما را طرحريزى كرده باشد و از افزونى جويى منع مىكند تا رفتار اجتماعى ما را به ما گوشزد نموده باشد .
همچنين قرآن از شرك كه از مظاهر آن خضوع در برابر سلطان ظالم است و