/ 233 وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ - به كارهاى زشت چه پنهان و چه آشكار نزديك مشويد . » گاه اين فواحش آشكارند چون زنا و امثال آن و گاه نهانى است چون دوستى كردن با زنان بدون در نظر گرفتن اهداف والاى زناشويى يا نگريستن به فيلمهاى شهوت انگيز و فيلمهاى سكسى و مبتذل . از مصاديق زشتكارى پنهان ، عدم ايجاد جوّ تكامل در محيط خانواده است به گونهاى كه به مصلحت طرفين باشد يا عدم اداى حقوق واجب از جانب يكى از دو طرف ، چون مهر و نفقه و تمكين . يا آن كه شوى به زن ديگر نظر داشته باشد و زن به مرد ديگر . به عبارت ديگر هر يك از دو طرف در پى اطفاى غرايز خود باشند بدون آن كه مصلحت طرف ديگر را در نظر داشته باشد . اين پيوند زن و شوهر است ، امّا پيوند مردم با يكديگر بايد پيوندى تكاملى باشد و نه پيوندى تند و تيز برگرفته از ديدگاه شرك آلودى كه پيوسته دم از كشمكشى باطل مىزند . وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ و كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده است - مگر به حق - مكشيد . » قتل نفس از مظاهر كشاكشهاى شرك آميز است . ولى در مواقعى كه كشتن كسى به علت ارتكاب قتل از سوى او يا فساد در زمين باشد امرى است واجب . قرآن از اين اندرزها و احكامى كه بيان شد به « سفارش » از سوى پروردگار تعبير مىكند و اجراى آنها موجب خير و سعادت آدميان مىگردد . ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ - اينهاست آنچه خدا شما را بدان سفارش مىكند ، باشد كه به عقل دريابيد . » / 234
تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 204
پدیدآورندگان: احمد آرام
ص۲۰۴
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ