[ 136 ] شرك و كفر توأمان‌اند . جز اين كه هدف شرك ارضاء همهء اطراف است و آن از ضعف اراده و سوء حكم و قضاوت نتيجه مىشود . شرك حالتى است نفسانى كه قصدش فريب فطرت ايمان به خداست و اشباع شهوات نفس است در انجام يك سلسله اعمال زشت و ناشايست . وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا و براى خدا از كشته‌ها و چارپايانى كه آفريده است نصيبى معين كردند و به خيال خود گفتند كه اين از آن خداست و اين از آن بتان ماست . » گفتند : اين از آن خداست تا احساسات دينى خود را كه براى نفس امرى طبيعى است ارضاء كنند يا متدينين را فريب دهند . و اين تا زمانى است كه آنچه مال خداست يا آنچه مال بتان است معارضه نكند و چون معارضه كرد همه را به بتان تخصيص مىدهند . آنان به زعم خود براى خدا معابد فخيم مىسازند و نسخ بسيارى از قرآن كريم را چاپ مىكنند و نماز جمعه و اعياد به جاى مىآورند حتى به حج مىروند .