[ 104 ] بصيرت وسيله‌اى است كه ما را به ديدن يارى مىدهد . قرآن روشنگر راههاست زيرا محتوى روشهاى درست و حقيقى انديشيدن است . قرآن روح را تزكيه مىكند و حجاب كبر و غرور را به يك سو مىزند تا چهرهء حقيقت آشكار شود . قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ - از سوى پروردگارتان براى شما نشانه‌هاى روشن آمد . » در ادب امروز عربى متداول شده كه به جاى « بصيرت » « رؤيت » بياورند . و حال آن كه بصيرت كه جمعش بصائر است به معنى مطلوب نزديكتر است . زيرا اگرچه رؤيت گاهى هم به معنى رأى و نظر آمده است ولى بصيرت همان چيزى است كه ما را به نيكو نگريستن و مشاهدهء حقايق بدون احتمال خطا يارى مىرساند . قرآن ، راى و انديشه‌اى را بر تو تحميل نمىكند ، بلكه تو را وامىدارد تا مستقيما حقيقت بدون واسطه را لمس كنى ، ولى ارادهء تو در اين كار نقشى دارد . بايد كه بصيرت را به خدمت درآورى و گرنه همانند كسى هستى كه چشم خود به كار نمىبرد و همانند نابينايى است كه توان ديدنش نيست .