[ 80 ] چون به آستان ايمان رسيدى بايد به عرصه رسالت كوچ كنى زيرا تا دلت به نور ايمان فروغ گرفت خود را در مقابل مسئوليتى مىيابى و آن تابانيدن فروغ ايمان است به دلهاى ديگران و تو را چاره‌اى از اين نيست . زيرا ميان اين دو همواره كشاكش و مجادله است . اگر براى هدايت مردم قدم پيش ننهادى ديگران بر تو هجوم مىآورند تا گمراهت كنند و از اينجاست كه مبارزه آغاز مىشود ، و به همين منظور خداى تعالى مىفرمايد كه چون ابراهيم به مرحلهء كاملهء توحيد رسيد ، توحيدى خالى از هر گونه شايبهء شرك ، وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قومش به ستيزه برخاستند . » معلومى مىشود كه از او پرسيدند : اولا : خداى يكتا كجاست ؟ چگونه به او ايمان آوردى ؟ به چه دليل ؟ تا مگر او را در ايمان به ترديد كشانند و او به سادگى پاسخشان مىدهد : شما خدا را نمىشناسيد . چنين نيست ؟ اما من مىشناسمش زيرا او مرا به خود راه نموده است . آن كه نمىشناسد و نمىداند نمىتواند با آن كه مىشناسد و مىداند به داورى نشيند . زيرا آن يك عالم است و اين يك جاهل . آن يك هدايت