بخش ديگرى از اين نامه تهديدى است كه امام عليه السلام نسبت به او و معاويه دارد و مىفرمايد : اگر بر شما دو نفر پيروز شوم شما را به مجازاتى كه در خور شماست مىرسانم و اگر پيروز نشوم مجازات الهى در انتظار شماست .
شايان توجّه است كه مطابق آنچه در كتاب تمام نهجالبلاغه آمده ، اين نامه جملههاى كوتاهى در آغاز و جملهء كوتاهى در پايان داشته كه سيّد رضى آن را نياورده است . آغاز آن چنين بوده :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ مِنْ عَبْدِاللَّهِ عَلِيٍّ أَميرِالْمُؤْمِنينَ إِلَى الأَبْتَرِ ابْنِ الأَبْتَرِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ بِنِ وَائِلِ ، شَانِئ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِالإِسْلَامِ . سَلَامٌ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » .
و آخر نامه چنين است :
« وَاللَّهُ حَسْبُكُمَا وَكَفى بِانْتِقَامِهِ انْتِقَاماً ، وَبِعِقَابِهِ عِقَاباًالسَّلَامُ لأَهْلِهِ » .
« 1 »
* * *
پاورقی
( 1 ) . تمام نهجالبلاغه ، نامهء 46 ، ص 826 .