به راستى خانهء كعبه ، پرچم بزرگ اسلام است كه هميشه در اهتزاز مىباشد ، پرچمى است كه مسلمين گرد آن جمع مىشوند و استقلال و عظمت و عزّت خود را در مراسم آن مىجويند و هر سال روح تازهاى با مشاهدهء آن در كالبد مسلمين جهان دميده مىشود و خون تازهاى در عروقشان به جريان مىافتد .
سپس بعد از ذكر اين همه فضايل و اسرار به مسئلهء واجب بودن زيارت خانهء خدا اشاره كرده ، مىفرمايد : « خداوند اداى حقّ آن را واجب شمرده و حجّ آن را لازم كرده و بر همهء شما زيارت آن را به طور دستهجمعى مقرّر داشته و فرموده است : و براى خدا بر همهء مردم است كه آهنگ خانهء ( او ) كنند - آنها كه توانايى رفتن به سوى آن را دارند ، و هر كس كفر ورزد ( و حج را ترك كند به خود زيان رسانده ) خداوند از همهء جهانيان بىنياز است » ( فرض حقّه و اوجب حجّه و كتب عليكم وفادته « 1 » فقال سبحانه :
« وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ »
) .
نكتهها
در مورد حج مسائل و مباحث زيادى است كه ذكر همهء آنها كتاب مستقلّى را مىطلبد و در اين جا به چند نكته كه از اهميّت خاصى برخوردار است قناعت مىكنيم :
1 - تاريخچهء خانهء كعبه
اين خانه كه نام ديگرش بيت اللّه الحرام است ، تاريخچهء بسيار مفصّلى دارد كه مطابق روايات « 2 » به زمان حضرت آدم ( ع ) بر مىگردد .
هامش
( 1 ) « وفادة » در اصل به معناى طلوع كردن و آشكار شدن مىباشد ، سپس به معناى نزول و ورود آمده و وفد به هيأت و جمعيّتى گفته مىشود كه به سراغ كشورى يا زمامدارى يا فرد يا گروهى كه داراى شأن و مقامى هستند مىروند .
( 2 ) بحار الانوار ، جلد 12 ، صفحهء 86