د ) فردى كه خودكشى مىكند ، آيا اثر سوء اين عمل در دادگاه خداوند متعال ، گريبانگير والدين او نيز مىشود ؟
ه ) گرفتن مجالس سوگوارى و دفن آنها در قبرستان مؤمنين چگونه است ؟
و ) در برخى موارد ، خانوادههاى داغديده با اين توجيه كه اين كار در حالت عادى صورت نگرفته ، آداب و رسوم مرگ طبيعى را براى آنها اعمال مىكنند ، آيا اين عمل صحيح است ؟
ز ) آيا افرادى كه خودكشى مىكنند از شفاعت اهل بيت برخوردار مىگردند ؟
ح ) آيا احتمال بخشودگى در درگاه حق تعالى ، با عنايت به فرمايشات معصومين عليهم السلام براى چنين افرادى ، وجود دارد ؟
جواب الف تا ح : خودكشى به يقين از گناهان كبيره است ، و مالكيّت انسان نسبت به نفس خويش ، نمىتواند دليل بر خودكشى شود . همان گونه كه مالكيّت انسان نسبت به اموالش ، نمىتواند مجوّز آتش زدن آن گردد . البتّه بايد تمام مراسم را براى اين گونه افراد مانند مسلمان عادّى انجام داد ، و براى نجات آنها دعا كرد ، شايد مشمول عفو الهى واقع شوند .
سؤال 1781 - با عنايت به اين كه در بعضى از مناطق خودكشى ، مخصوصاً در بين زنان ، زياد شده ، خواهشمند است حكم آن را بيان فرماييد .
جواب : خودكشى به هيچ وجه جايز نيست ، و به حكم شرع حرام و از گناهان كبيره است . امام ششم عليه السلام مىفرمايد : « كسى كه عمداً خودش را بكشد ، براى هميشه در آتش جهنّم مىماند ، و براى او خلاصى نيست . »
ج ) حقير شمردن گناه
سؤال 1782 - آيا كارهايى همچون حقير شمردن ، يا خوشحالى از گناه ، يا آشكار كردن آن ( چه كبيره و چه صغيره ) ، باعث مضاعف شدن مجازات جرم مورد نظر مىشود ، يا گناه كبيرهء مستقلّى محسوب مىگردد ؟
جواب : اين امور گناه ديگرى محسوب مىشود .