سال مهلت داد ، اگر بيمارى او خوب نشد زوجه حقّ فسخ دارد ، و مىتواند نصف مهر خود را بگيرد .
سؤال 960 - اگر زن و شوهرى قبل از ازدواج و نزديكى ، يا بعد از ازدواج و دخول ، به مرض جنون ادوارى مبتلا شوند ، آيا حقّ فسخ نكاح را دارند ؟
جواب : احتياط آن است كه به فسخ قناعت نشود ، زوج از طلاق استفاده كند و زن هم ، در صورت موافقت زوج ، از خلع استفاده كند .
سؤال 961 - زوج در موقع ازدواج ، با اشتغال زوجه ( كه معلّم است ) در خارج از منزل ، موافقت كرده و متعهّد شده كه مانع ادامه كار زوجه نشود . حال بعد از گذشت چند سال از زندگى و اشتغال زوجه ، مانع از ادامه كار او گشته است ، و چون در سند ازدواج ، ضمانتى براى تخلّف از شرط قيد نشده ، زوجه تقاضاى طلاق خود را به علّت تخلّف از شرط ، به دادگاه تقديم نموده است . آيا اين خواسته زوجه در طلاق و جدايى از شوهر براى دادگاه قابل قبول مىباشد ؟
جواب : آرى ، اگر شوهر تخلّف از شرط كند ، زوجه مىتواند نكاح را فسخ كند .
سؤال 962 - مواردى كه قبلًا بيان مىشد كه مرد مىتواند عقد را به هم بزند ، مانند بيمارى برص ( ويتيليگو ) ، نقص مادرزادى ، افضا ، موانع مقاربت ( مانع استخوانى ، يا پرده پوستى و مانند آن ) همگى امروزه با درمان قابل رفع مىباشد . حال چنانچه مردى پس از ازدواج متوجّه موارد مذكور گردد ، آيا بازهم اختيار برهم زدن عقد را دارد ؟ چنانچه نياز به درمان باشد ، آيا درمان بر عهده زن و خانواده اوست ، يا بر عهده شوهر است ؟
جواب : هرگاه به سهولت قابل معالجه بوده باشد و زن با هزينه خود اقدام به درمان نمايد ، خيار فسخ جارى نيست .
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣١