نيّت و قصد انشا و رضايت قلبى طرفين كفايت مىكند ؟ اگر ملاك روح توافق و قصد انشاى طرفين است ، در اين فرض چه لزومى به اداى الفاظ مخصوص است ؟ بويژه آن كه به جاى آن الفاظ مخصوص ، مىتوان به وسيله حركات نيز از قصد و رضايت طرفين مطّلع شد .
جواب : اوّل اين كه درست است كه عقد نكاح از نظر قرارداد مانند ساير عقود است ؛ ولى اجماع علماى اسلام بر اين است كه در نكاح بايد صيغه عقد خوانده شود و روايات نيز شاهد بر اعتبار صيغه است ؛ بلكه در ميان عقلاى اهل عرف نيز هميشه در عقد نكاح نوعى قرارداد لفظى يا كتبى وجود داشته و دارد و اين نشان مىدهد كه نكاح وضعى مخصوص به خود دارد .
دوّم اين كه معروف در ميان فقها اين است كه نكاح به عبادات شبيهتر است تا به معاملات ؛ منظور اين است كه نكاح در شرع مقدّس قيود تعبّدى زيادى دارد كه آن را شبيه به عبادات مىكند كه جنبه توقيفى دارد .
سؤال 900 - بعضى از سردفتران ازدواج به گمان اين كه چون لفظ « انكحت و زوّجت » گاهى بنفسه و گاهى به حروف « مِن » و « باء » متعدّى مىشود ، در جواب « أنكحت موكّلتى فلانهء من موكلك فلان » اين طور مىخوانند « قبلت النكاح من موكلى ، و يا قبلت التزويج بموكّلى » با اين كه به آنها تذكّر داده مىشود كه اين عبارت غلط است و بايد گفته شود « قبلت النكاح يا قبلت التزويج لموكّلى » باز به اشتباه خود ادامه مىدهند . خواهشمند است مرقوم فرماييد در صورت غلط بودن چنين صيغهاى ، آيا عقد صحيح است ؟
جواب : اجراى عقد با صيغه مزبور اشكالى ندارد ؛ هرچند بهتر است كه صيغه بطور صحيحتر ، طبق موازين ادبيّات عرب خوانده شود .
شرايط عقد نكاح
سؤال 901 - آيا زن مىتواند در موقع اجراى عقد نكاح با شوهر شرط كند كه امر