سؤال 327 - فردى خود را عادل نمىداند ؛ ولى مردم او را عادل مىدانند ، آيا مىتواند با پيشنهاد مردم امام جماعت شود ؟ در صورتى كه جواب مثبت است ، آيا وظيفه دارد كه به مردم عدم عدالت خويش را اعلام دارد ؟
جواب : امامت او اشكالى ندارد و لزومى ندارد چيزى به مردم بگويد .
سؤال 328 - شخصى امام جماعت مسجدى بوده است ، تمام امور و شرايط امامت را دارا بوده و حتّى به درجه اجتهاد هم رسيده است ؛ ولى اخيراً مبتلا به مرض درد زانو ( آرتروز ) شده است ؛ اطبّاى متخصّص معالج وى مىگويند : « به هنگام نماز ، بايستى مقدارى موضع سجده را بلند كند و روى آن سجده نمايد » ؛ ولى بقيّه موارد ( حمد و سوره و ركوع و غيره ) را به خوبى انجام مىدهد . آيا اينجا از مصاديق اقتداى شخص ايستاده به نشسته است كه جايز نيست ؟
جواب : از نظر ما دليلى بر عدم جواز نيست و ادلّه جماعت ( و لو به اطلاق مقامى ) ، شامل چنين اشخاصى مىشود ؛ بنابراين اقتدا به چنين كسى جايز است .
سؤال 329 - آيا ارتكاب خلاف شأن ، مُسقِط عدالت است ؟
جواب : كارهاى خلاف شأن مختلف است . در بعضى از موارد حرام و موجب سقوط عدالت و در بعضى موارد كراهت دارد و مسقط عدالت نيست .
سؤال 330 - آيا اجازه مىدهيد غير از زمان حجّ ، پشت سر امام جماعت سنّى نماز جماعت خوانده شود ؟
جواب : هرگاه به منظور ايجاد وحدت صفوف مسلمين باشد ، اشكالى ندارد و نماز صحيح است .
سؤال 331 - آيا اقتدا كردن به امام جماعتى كه از ميّتى تقليد ابتدايى مىكند ، در حالى كه مرجع ما تقليد ابتدايى ميّت را اجازه نمىهد ، جايز است ؟
جواب : مجرّد تقليد ابتدايى از ميّت براى مأمومى كه اين تقليد را باطل مىداند ، باعث باطل شدن نماز جماعت نمىشود ، تا زمانى كه در اعمالى كه عمداً يا جهلًا
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٢٧