سؤال 214 - كسى كه دائم السفر بين دو شهر مثلا قم و كرج است ولى هر روز از كرج كه وطن او نيست به دو فرسخى جهت تدريس يا كار ديگرى مىرود و برمىگردد آيا چنين شخصى در قم و كرج و اطراف آن نمازش را بايد تمام بخواند ؟
جواب : بايد تمام بخواند .
سؤال 215 - اگر محلّ كار شخصى به اندازه مسافت قصر از وطنش دور باشد و هر روز به محل كار مىرود و برمىگردد يا يك هفته در محل كار مىماند ، حكم نماز خانوادهاش كه همراهش هستند چيست ؟
جواب : هرگاه خانوادهاش مرتباً با او همراه هستند نماز همه آنها تمام است .
سؤال 216 - طلّابى كه قريب 15 سال در قم ساكنند ولى آن را وطن قرار نداده و قصد اقامت دائم هم ندارند لكن در مورد زمان بازگشت به وطنشان مردّد هستند و نمىدانند چه زمانى برمىگردند ، نماز و روزه اين افراد چگونه است ؟ آيا در اين مسأله تفاوتى بين طلّاب ايرانى و خارجى هست ؟
جواب : در فرض مسأله قم نسبت به همه آنها حكم وطن را دارد .
سؤال 217 - آيا اعراض قهرى براى زنى كه قصد جدايى و طلاق از همسرش ندارد و همسرش هم تصريح كرده است كه به وطن زوجهاش براى سكونت حتّى به صورت موقّت نمىرود ، حاصل مىشود يا اينكه آنجا وطن او خواهد بود ؟ وظيفه فرزندان چيست ؟
جواب : اين مصداق اعراض قهرى است همچنين نسبت به اولادشان تا زمانى كه با آنها زندگى مىكنند .
سؤال 218 - اگر محلّ دانشگاه نسبت به روستاى دانشجو كمتر از چهار فرسخ باشد ولى مركز دوّم دانشگاه بيشتر از مسافت شرعى است و دانشجو در ماه يكى دو بار به آنجا مىرود ، حكم نماز و روزهاش چيست ؟
جواب : نسبت به مركز دوّم دانشگاه ، نماز و روزهاش قصر است .
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٧