معاشرت به همنوع محتاج است زيرا طبعاً اجتماعى آفريده شد و در بقاء خود به آنها
احتياج دارد پس لازم است نرم گفتار و خوش برخورد باشد ، ديگر آنكه محتاج به نيازمند به آنها نيست و بايد به خود اعتماد كند و خدا را روزى دهنده بندگان داند . پس نبايد تملق و چاپلوسى كند و خود را پيش مردم خوار و زبور نمايد ؛ بلكه در عين خوشروئى و شيرينسخنى عزت نفس و مناعت طبع خويش را بايد حفظ كند .
* * *
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — صفحة 477
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٧