فَضْلا مِّنَ اللهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِمْ مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ) : «
شديد بر كفار و رحيم بر رفقاء خود هستند ، مىبينى آنها را كه راكع و ساجدند و از پروردگار خود فضيلت و رضوان مىطلبند ، بر رخسارشان نورانيتى از اثر سجود آنها نقش بسته است » . « 1 »
آرى اثر قيام در تاريكى شب نورانيّت سيماى آنها است ، از امام صادق ( عليه السلام ) در تفسير آيه فوق آمده كه : مراد از ( سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِمْ مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ) شبزندهدارى و نماز است .
قرآن در جاى ديگر در مدح شب زندهداران چنين مىفرمايد : ( أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاءَ اللَّيْلِ سَاجِداً وَقَائِماً يَحْذَرُ الْاخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ ) [ آيا كسى كه براى اطاعت الهى شب را به سجود و قيام مىگذراند و از آخرت بيمناك و به رحمت پروردگارش اميد دارد ( با كسى كه شبها به خواب و گويا هيچ غمى ندارد مساوى است ) » « 2 » هرگز !
در جاى ديگر مىفرمايد : ( انّ ناشِئَةَ الليّلِ هِىَ اشدُّ وَطْأ وَ اقْوَمُ قيلا ) همانا نماز در شب بهترين شاهد اخلاص ( و صفاى ) قلب و دعوى صدق ايمان است « 3 » زيرا در شب نفس با صفا و خالى از كدورات امور روزمره است ، امام صادق ( عليه السلام ) نيز در تفسير اين آيه فرمودهاند : مراد وقتى است كه انسان براى خدا نه براى غير او از فراش خود برخيزد .
در فضيلت نماز شب همين بس كه امام صادق ( عليه السلام ) از پدرشان نقل كردند « 4 » : « كه مردى از امام على ( عليه السلام ) از قيام و نماز در شب سؤال كرد ، حضرت فرمودند : « بشارت
هامش
( 1 ) . سوره الفتح ، آيه 29 .
( 2 ) . سوره الزمر ، آيه 9 .
( 3 ) . سوره الزمر ، آيه 6 .
( 4 ) . شرح نهجالبلاغه خوئى ، جلد 12 ، صفحه 123 .