در ذيل فراز ( ارادتهم الدنيا فلم يريدوها و اسرتهم ففدوا انفسهم منها ) نيز چنين مىسرايد :
هم آنان را برين دار مجازى * بود تازى ز فرط بى نيازى
چگونه دَنِّيى آنان را فريبد * عجوزى زشت سلطان را فريبد
شود شيرى زبون روبه پير * عقابى افكند دامى مگسگير
برنگى دل زاهل دل توان برد * به سنگى كاسه گردون شود خرد
شغالى صيد سيمرغى تواند * كمندى شير گردونرا كشاند
به خارى سينه گردون توان خست * به موئى شهپر عنقا توان بست
محال است اين سخن در دانش و دين * كه بر مادون كند ما فوق تمكين