پس اگر بعد از آن توبه كنيد و به اطاعت خدا بازآييد ، اميد است پروردگارتان بر شما رحمت آورد و شما را نجات بخشد ، و اگر ديگربار به فساد و طغيان روى آوريد ما نيز به عقوبت شما بازمىگرديم ، و بدانيد كه ما دوزخ را براى كافران تنگنايى قرار دادهايم كه نتوانند از آن بگريزند . ( 8 )
به راستى اين قرآن به آيينى كه از همهء آيينها استوارتر و جامعتر است هدايت مىكند ، و به آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مىكنند نويد مىدهد كه براى آنان پاداشى بزرگ خواهد بود ، ( 9 )
و اينكه براى كسانى كه به جهان آخرت ايمان ندارند عذابى دردناك آماده ساختهايم . ( 10 )
و انسان همانگونه كه خير و نيكى را مىطلبد و براى آن تلاش مىكند شر و بدى را نيز مىطلبد ، چرا كه او شتابزده است و بىآنكه بينديشد و خير و شرّ خويش را بشناسد ، شتابان در پى خواستههاى نفسانى خود مىرود . ( 11 )
ما شب و روز را دو نشانهء توحيد قرار دادهايم ؛ شب را كه خود نشانهاى است تاريك ساخته و روز را كه نشانهاى ديگر است روشن و روشنىبخش گرداندهايم تا شما در پرتو آن روزى خود را كه تفضّلى از جانب پروردگارتان است بجوييد و شمارهء سالها و حساب اوقات را بدانيد ، و هرچيزى را در آفرينش به خوبى مشخّص ساختهايم . ( 12 )
و كارهاى نيك و بد هر انسانى را كه تعيينكنندهء سرنوشت اوست براى هميشه به گردن وى آويختهايم و روز قيامت براى او كارنامهاى بيرون مىآوريم كه آن را به صورت گشوده ديدار مىكند . ( 13 )
به او مىگويند : كارنامهات را بخوان ؛ همين بس كه امروز خود حسابرس كارهاى خويش باشى . ( 14 )
هر كه هدايت يافت تنها به سود خود هدايت يافته و هركه گمراه شد تنها به زيان خود گمراه شده است ، و هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمىگيرد ، و ما هيچ امّتى را پيش از آنكه پيامبرى به سويشان بفرستيم به عذابهاى دنيوى عذاب نكردهايم . ( 15 )
و چون زمان آن فرارسد كه ديارى را نابود كنيم ، بر نعمت توانگران و مرفّهان آن مىافزاييم و آنان با سرمستى بندگى خدا را رها مىكنند و در آن ديار به فسق و فجور مىپردازند ، در نتيجه آن سخن ( وعدهء عذاب ) دربارهء آنان تحقق مىيابد و آنجا را به كلّى نابود مىكنيم . ( 16 )
چه بسيار امّتهايى را كه پس از نوح هلاك كرديم ، و همين بس كه پروردگارت به گناهان بندگانش آگاه و بيناست . ( 17 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 283
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٨٣