الصدق ، و سيشهد بما أجريه من ذكره شاهد عدل من شعره العالى القدح ، الممتنع عن القدح . . . » ، « 1 » ضمن معرفى برخى از اشعارش وى را با ديگر شاعران مقايسه مىكند . در مدح الطائع للّه امير المؤمنين از قصيدهاى [ در بحر كامل ] :
للّه ثمّ لك المحلّ الأعظم * و إليك ينتسب العلاء الأقدم . . .
كالغيث يخلفه الربيع و بعضهم * كالنار يخلفه الرّماد المظلم
مصراع نخست به بيت متنبى نظر دارد ، و آن زيباترين سخنى است كه در اين باره گفته شده است [ از بحر طويل ] : فإنّك ماء الورد إن ذهب الورد . و مصراع دوم را هم از گفتهء ديگر آن شاعر [ كه از بحر وافر است ] گرفته كه مىگويد :
و بعضهم يكون أبوه منه * مكان النار يخلفها الرّماد . . .
و در مدح القادر باللّه أبى العباس أحمد بن اسحاق بن المقتدر ، هنگام استقرار در دار الخلافة در سال 381 [ از بحر كامل ] گفته است :
شرف الخلافة يا بنى العباس * اليوم جدّده ابو العباس . . .
گويى در اين شعر به گفتهء ابن الرومى در مدح المعتضد باللّه نظر دارد كه مىگويد :
كما بأبى العباس أنشئ ملككم * كذا بأبى العباس منكم يجدد . . .
شعر ديگرى [ از بحر وافر ] گفته است :
تجاذ بنى يد الأيّام نفسى * و يوشك أن يكون لها الغلاب
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
سواء من أقلّ الترب منّا * و من وارى معالمه التراب
هامش
( 1 ) . يتيمة الدهر ، ج 3 ، ص 155 .