ادله نص و تعيين در امامت
الف ) ادله عقلى
1 . عادت هر رئيس و حاكمى اين است كه هنگام سفر يا غيبت جايگزينى براى خود تعيين مىكند و اين قاعدهاى عاقلانه است . سيرهء پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز چنين بوده كه هنگام سفر از مدينه يا غيبت جايگزين مىگذاشت ، پس چگونه به هنگام وفات جامعه را بدون جايگزين رها كرد ؟ در حالىكه ايشان خاتم النبيين بوده و تكليف مردم با وفات حضرت تمام نشده و تا قيامت باقى است ؟ !
اما كسانى كه تعيين جانشين را به اهل حل و عقد واگذار كردهاند به خطا رفتهاند ، زيرا با توجه به علم پيامبر صلى الله عليه و آله به جدايى و اختلاف ميان اصحاب و امت تفويض امر به آنها محال است و اگر بگوييم ايشان علم به اختلاف امت نداشتهاند ، به نقضى بزرگ قائل شدهايم . « 1 »
2 . عقل سليم محال مىداند كه خداوند متعال و پيامبرش - با توجه به نبوت عام و شريعت دائمى حضرت - امت را به حال خود رها كند ، چگونه پيامبرى در نهايت مهربانى و دلسوزى به امت ، كتابى را در نهايت اجمال و وجوه فراوان در ميان مردم رها كند و احاديث صحيح و جعلى و ضعيف را بدون تعيين قيم ترك كند و جامعه را با مشكلات تنها گذارد ؟ ! « 2 »
ب ) ادله نقلى
قرآن
1 . آيه
« وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ
. . . » « 3 » هفتاد نفرى كه موسى عليه السلام - پيامبر خدا - برگزيد ، همه گمراه
هامش
( 1 ) . المراصد على شرح المقاصد ، السيد على الميلانى ، ص 26 .
( 2 ) . حق اليقين ، السيد عبداللَّه شبّر ، ج 1 ، ص 38 .
( 3 ) . سورهء اعراف ، آيهء 155 .