روز ششم
در اين روز ، محمد بن على واعظ معروف به ابوطالبِ مكّى ، صاحب قوت القلوب در بغداد وفات كرد . « 1 »
روز هفتم
در اين روز ، سنهء 13 ، اوّلِ مرضِ ابوبكر بود . مسعودى در سبب موت او فرموده كه يهود زهرى در طعام داخل كردند ، ابوبكر و حارث بن كلده از آن بخوردند ، حارث از اثر زهر كور شد و در ابوبكر اثر كرد و رنجور شد و پانزده روز به حالت مرض بود تا وفات كرد و در حال احتضار گفت : سه كار در دنيا كردم كه كاش به جا نياورده بودم و يكى از آن سه چيز را كه ذكر كرده ، اين است كه كاش تفتيش خانهء فاطمه نمىكردم .
و در اين روز ، سنهء 544 ، قاضى عياض مغربى ، محدثِ اديبِ نحوى وفات كرد « 2 » و از براى او است تصنيفاتى در شرح صحيح مسلم و تفسير غريبِ صحاحِ ثلاثه يعنى موّطأ و صحيحِ شيخين . « 3 »
شب نهم
در اين شب ، سنهء 1135 ، وفات يافت در بهبهان ملّا عبدالله بن شيخ صالحِ
هامش
( 1 ) . تاريخ بغداد ، ج 3 ، ص 303 ، ش 1395 . سال وفاتش 386 است .
( 2 ) . وفيات الاعيان ، ج 3 ، ص 485 ، ش 511 « القاضى عياض » ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 20 ، ص 217 ، ش 136 « القاضىعياض » .
( 3 ) . رك : وفيات الأعيان ، ج 3 ، ص 483 - 485 ، ش 511 ؛ سير أعلام النبلاء ، ج 2 ، ص 217 ، ش 136 « القاضي عياض »